SAKRAMENT BIERZMOWANIA w Katechizmie Kościoła katolickiego
1315 "Kiedy Apostołowie w Jerozolimie dowiedzieli się, że Samaria przyjęła słowo Boże, wysłali do niej Piotra i Jana, którzy przyszli i modlili się za nich, aby mogli otrzymać Ducha Świętego. Bo na żadnego z nich jeszcze nie zstąpił. Byli jedynie ochrzczeni w imię Pana Jezusa. Wtedy więc wkładali Apostołowie na nich ręce, a oni otrzymywali Ducha Świętego" (Dz 8,14-17).

SAKRAMENT MAŁŻEŃSTWA
[...więcej informacji...]

"...ślubuję Ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz że Cię nie opuszczę aż do śmierci. Tak mi dopomóż, Panie Boże Wszechmogący, w Trójcy Jedynej, i wszyscy Święci."

Katechizm Kościoła Katolickiego w §1601 przypomina: "Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu"

Eucharystia celebrowana jest przez cały Kościół tzn. Głowę (Chrystusa) i członki zgromadzenie ludu Bożego. Celebracjom tym przewodniczy wyświęcony szafarz – biskup lub prezbiter. Jego rola w zgromadzeniu eucharystycznym jest wyjątkowa w stosunku do roli, jaką pełnią wierni: dzięki sakramentowi święceń kapłan sprawuje celebrę "in persona Christi", to znaczy w sakramentalnym zjednoczeniu z Chrystusem.

Święcenia kapłańskie, kapłaństwo, sakrament święceń -nadaje władzę uświęcania, tj. udzielania innych sakramentów.
Święcenia mają trzy stopnie: diakonat, właściwy prezbiterat i święcenia biskupie (prawosławni przyjmują także stopnie lektora i subdiakona, a katolicy wschodni i niektórzy tradycyjni subdiakona). Potocznie ze święceniami kapłańskimi utożsamia się drugi stopień (wyświęconych nazywa się zwyczajowo księżmi, mimo, że formalnie są prezbiterami), natomiast biskupstwo określa się jako pełnię sakramentu kapłaństwa.

Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane. J 20, 22b-23. W teologii katolickiej podstawą biblijną sakramentu jest Ewangelia Jana (20,23), w której Jezus nadaje uczniom władzę odpuszczania i zatrzymywania grzechów. Choć najważniejszą częścią spowiedzi jest wyznanie grzechów i otrzymanie rozgrzeszenia, to stanowi ona także pewne przewodnictwo w sprawach sumienia. W praktyce sakrament jest realizowany w małej kabinie (zwanej konfesjonałem, choć nie musi), co ma za zadanie oddzielenie się penitenta i udzielającego sakramentu od reszty wiernych i tym samym zapewnić tajemnicę spowiedzi. 

Pogrzeb nie jest sakramentem, ale pożegnaniem, jakie wspólnota chrześcijańska oddaje swemu członkowi.  Jeśli zmarły,  za życia nie życzył sobie kontaktów ze wspólnotą Kościoła, należy uszanować jego wolę.  

Po śmierci parafianina, należy najpierw uzgodnić termin pogrzebu w parafii, a potem załatwić wszelkie formalności pogrzebowe w instytucjach cywilnych. Następnie zgłosić się w kancelarii parafialnej przynosząc: